'n teer saakie

n ding wat my nou al n ruk lank pla, is wat deur mense se koppe gaan terwyl hulle bestuur? niks, absoluut niks, dis my nuwe teorie. dis die onbewustelike uiting van hul onderbewuste westelike waardes - ek, ek,ek,ekekekekekEK. f*k die res

Groot kopspeld-ego sindroom

iewers tussen kare, fietse, mense
(ek hou nie van karre nie, hulle gebruik te veel pertol en fustrasie)
in lunch, of tee-tyd, of opstaan-tyd
sit my eerder tussen bome met digte groen blare
of kaal bruin takke wat na die hemel strek en van sneeu af weg vlug
(woorde verdwyn te gereeld
lewe is te veel net in mens kop
ek hoop net iemand het gehoor)
vlug, wegkom, hardloop, vergeet, verdwyn...
lewe as 'n groot kopspeld

ps. die soundtrack kort

Die dood van 'n dromer

Dis so maklik vir 'n dromer om te sterf. So baie interne en eksterne dinge poog daagliks om drome te vervang met realiteit, gewoonte, roetine, dood.
Ons neig om so gereeld die beloftes wat ons ons self maak te verbreuk (nee, ek doen nie nuwejaars voornemens nie). En ons vergeet so gereeld die dinge wat vir ons saak maak (hierdie sin voel so half bekend).
Maar hierdie dromer het nog nie gesterf nie, net opsoek na 'n droom wat die moeite werd is om te droom en nie te droom nie.