iewers tussen kare, fietse, mense
(ek hou nie van karre nie, hulle gebruik te veel pertol en fustrasie)
in lunch, of tee-tyd, of opstaan-tyd
sit my eerder tussen bome met digte groen blare
of kaal bruin takke wat na die hemel strek en van sneeu af weg vlug
(woorde verdwyn te gereeld
lewe is te veel net in mens kop
ek hoop net iemand het gehoor)
vlug, wegkom, hardloop, vergeet, verdwyn...
lewe as 'n groot kopspeld
ps. die soundtrack kort
Sunday, 11 May 2008
Subscribe to:
Posts (Atom)